przeciekający dach w bloku. Witam, od 1,5 przecieka dach w bloku w wyniku czego notorycznie jestem zalewana, praktycznie każdy wiekszy deszcz powoduje zalanie. Spóldzielnia Mieszkaniowa nic nie robi sobie z moich próśb o remont dachu. Nadmienię, że regularnie opłacam wszystkie zobowiazania do SM, już nie mam siły z nimi walczyć, czy Akt obowiązujący. Wersja od: 10 czerwca 2021 r. do: 31 grudnia 2025 r. Art. 15. [Zaliczki na pokrycie kosztów zarządu] 1. Na pokrycie kosztów zarządu właściciele lokali uiszczają zaliczki w formie bieżących opłat, płatne z góry do dnia 10 każdego miesiąca. 2. Z praktycznego punktu widzenia, należy zatem rozważyć, czy w okresie tym nabywcy lokalu przysługują uprawnienia związane z członkostwem we wspólnocie mieszkaniowej. Jak wspomnieliśmy powyżej, nowy właściciel staje się pełnoprawnym członkiem wspólnoty dopiero z chwilą wpisu w księdze wieczystej. Jednakże nie można uznać, że Wspomniana wcześniej ustawa o własności lokali przewiduje trzy wyjątki od ogólnego sposobu głosowania i obliczania większości. Głosowanie we wspólnocie wedle zasady „jeden właściciel - jeden głos” jest dopuszczalne jeśli właściciele mieszkań oraz lokali użytkowych wybrali taki wariant w uchwale lub umowie. . Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 11 marca 2009 r., sygn. akt I SA/Sz 631/08 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Kazimierz Maczewski (spr.), Sędziowie Sędzia NSA Zofia Przegalińska,, Sędzia WSA Joanna Wojciechowska, Protokolant Joanna Zienkowicz, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 11 marca 2009 r. sprawy ze skargi W. ul. [...], [...] oraz [...] w K. na interpretację indywidualną Dyrektora Izby Skarbowej działającego z upoważnienia Ministra Finansów z dnia [...] nr [...] w przedmiocie interpretacji przepisów podatkowych oddala skargę. Uzasadnienie Wspólnota Mieszkaniowa przy ul. M - K wystąpiła do Ministra Finansów o wydanie interpretacji indywidualnej w trybie art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60, ze zm.), powoływanej dalej jako " dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie zwolnienia zaliczek uiszczanych przez właścicieli lokali użytkowych na utrzymanie części wspólnych nieruchomości z opodatkowania na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 44 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2000 r. Nr 54, poz. 654, ze zm.), zwanej dalej: " Przedstawiając stan faktyczny Wspólnota wskazała, że w skład jej zasobów wchodzą lokale mieszkalne o powierzchni użytkowej [...] (20 lokali) oraz lokale użytkowe o łącznej powierzchni [...] (51 lokali). Nawiązując do definicji budynków mieszkalnych zawartej w PKOB, gdzie przez budynki mieszalne rozumie się obiekty budowlane, w których co najmniej połowa całkowitej powierzchni użytkowej wykorzystywana jest do celów mieszkalnych, Wspólnota wskazała, iż powierzchnia mieszkalna przedmiotowych obiektów stanowi 39,17 % powierzchni budynków ogółem. Czynsze uiszczane przez wszystkich właścicieli lokali (zarówno mieszkalnych jak i użytkowych) przeznaczane są na cele związane z utrzymaniem części wspólnej nieruchomości. Na tle tak przedstawionego stanu faktycznego Wspólnota wystąpiła z pytaniem - czy zaliczki wpłacane przez właścicieli lokali użytkowych na rachunek Wspólnoty, przeznaczane na utrzymanie części wspólnej nieruchomości są zwolnione z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób prawnych. Zdaniem wnioskodawcy, zaliczki te korzystają ze zwolnienia na mocy art. 17 ust. 1 pkt 44 zgodnie z którym "wolne od podatku są dochody spółdzielni mieszkaniowych, wspólnot mieszkaniowych, towarzystw budownictwa społecznego oraz samorządowych jednostek organizacyjnych prowadzących działalność w zakresie gospodarki mieszkaniowej uzyskane z gospodarki zasobami mieszkaniowymi - w części przeznaczonej na cele związane z utrzymaniem tych zasobów, z wyłączeniem dochodów uzyskanych z innej działalności gospodarczej niż gospodarka zasobami mieszkaniowymi". W interpretacji indywidualnej z dnia [...] nr [...] Dyrektor Izby Skarbowej, działając z upoważnienia Ministra Finansów, uznał stanowisko Wspólnoty za nieprawidłowe. W motywach rozstrzygnięcia organ wskazał, że z dniem 1 stycznia 2007 r., na mocy ustawy z dnia 16 listopada 2006 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. Nr 217, poz. 1589), wprowadzony został do ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych przepis art. 17 ust. 1 pkt 44, zgodnie z którym zwolnione od podatku są wyłącznie dochody wspólnot mieszkaniowych, które zostały uzyskane z gospodarki zasobami mieszkaniowymi, i które zostały przeznaczone na utrzymanie tych zasobów. Z uwagi na to, iż wnioskodawca jest podmiotem działającym w oparciu o przepisy ustawy z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali (Dz. U. z 2000 r., Nr 80 poz. 903 ze zm.), organ tytułem wstępu wskazał, iż stosownie do zapisów art. 6 cytowanej ustawy wspólnotę tę tworzy ogół właścicieli, których lokale wchodzą w skład określonej nieruchomości. Zasadniczym źródłem przychodów wspólnoty są zaliczki uiszczane przez jej członków w formie bieżących opłat na pokrycie kosztów zarządu (art. 15 tej ustawy). Uwzględniając charakter uiszczanych opłat oraz pokrywanych z nich kosztów, organ przyjął, że pod pojęciem zasobów mieszkaniowych wspomnianych w art. 17 ust. 1 pkt 44 należy rozumieć nie tylko lokale mieszkalne, ale również pozostałe pomieszczenia i urządzenia wchodzące w skład budynku mieszkalnego lub znajdującego się poza nim, których istnienie jest niezbędne do prawidłowego korzystania z mieszkań przez mieszkańców, jak również ułatwiające im dostęp do budynku mieszkalnego oraz zapewniające jego sprawne funkcjonowanie i administrowanie. Zdaniem organu, przez "zasoby mieszkaniowe" rozumie się zatem: - znajdujące się w budynku mieszkalnym lokale mieszkalne wraz z wyposażeniem technicznym oraz przynależnymi do nich pomieszczeniami, jak w szczególności: dźwigi osobowe i towarowe, aparaty do wymiany ciepła, kotłownie i hydrofornie wbudowane, klatki schodowe, strychy, piwnice, komórki, garaże, - pomieszczenia znajdujące się w budynku mieszkalnym lub poza nim, związane z administrowaniem i zapewnieniem bezawaryjnego funkcjonowania osiedlowych budynków mieszkalnych, tj. budynki (pomieszczenia) administracji, kotłownie i hydrofornie wolnostojące, osiedlowe warsztaty (zakłady) konserwacyjno-remontowe, - urządzenia i uzbrojenie terenów, na których znajdują się ww. budynki jak: zbiorniki - doły gnilne, szamba, rurociągi i przewody sieci wodociągowo-kanalizacyjnej, gazowej i ciepłowniczej, sieci elektroenergetyczne i telefoniczne, budowle inżynieryjne (studnie itp.), budowle komunikacyjne (np. drogi osiedlowe, ulice, chodniki), inne budowle i urządzenia związane z ukształtowaniem i zagospodarowaniem terenu, mające wpływ na prawidłowe funkcjonowanie osiedlowych budynków mieszkalnych, np. latarnie oświetleniowe, ogrodzenia. Wyliczone wyżej obiekty służą zaspokojeniu potrzeb mieszkaniowych właścicieli lokali będących członkami wspólnoty mieszkaniowej i mają istotne znaczenie dla sprawnego funkcjonowania wspólnoty. Związane z tymi budowlami (pomieszczeniami), obiektami i urządzeniami opłaty (czynsze) oraz sfinansowane z nich koszty, stanowią zatem przychody i koszty gospodarki zasobami mieszkaniowymi. Są one jednocześnie przychodami i kosztami podatkowymi w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych (art. 12 ust. 1 oraz art. 15 ust. 1 z uwzględnieniem art. 16 ust. 1 tej ustawy). Dochód powstały z tego tytułu, w myśl art. 17 ust. 1 pkt 44 ustawy, wolny będzie od podatku dochodowego, o tyle, o ile przeznaczony zostanie na cele związane z utrzymaniem zasobów mieszkaniowych. Jeżeli jednak dochody uzyskane z gospodarowania ww. zasobami nie zostaną przeznaczone na cele związane z utrzymaniem zasobów mieszkaniowych, wówczas zwolnienie, o którym mowa w cytowanym art. 17 pkt 44 nie będzie mieć zastosowania. W ocenie organu, ponieważ lokale użytkowe wspólnot wraz z przynależnymi do nich pomieszczeniami (częściami wspólnymi) nie stanowią zasobów mieszkaniowych, tym samym opłat wnoszonych przez właścicieli lokali użytkowych, nie można uznać za przychody z gospodarki zasobami mieszkaniowymi. Dochód powstały z tego tytułu nie korzysta zatem ze zwolnienia, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 44 i stosowne do postanowień art. 7 ust. 1 tej ustawy podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym. W odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa z dnia 28 kwietnia 2008 r. Dyrektor Izby Skarbowej stwierdził brak podstaw do zmiany wydanej interpretacji indywidualnej, podtrzymując argumentację w niej zawartą. W skardze złożonej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie skarżąca Wspólnota wniosła o uchylenie zaskarżonej interpretacji indywidualnej, zarzucając naruszenie art. 17 ust. 1 pkt 44 W uzasadnieniu skargi Wspólnota wskazała, że zaskarżona interpretacja jest wadliwa, gdyż opiera się na błędnej definicji "zasobów mieszkaniowych" przyjętej przez organ podatkowy. Według Wspólnoty, w skład zasobów mieszkaniowych wchodzą wszystkie lokale, niezależnie od ich przeznaczenia, a pogląd ten znajduje potwierdzenie w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego - Ośrodek Zamiejscowy we Wrocławiu z dnia 16 października 1995 r. sygn. akt SA/Wr 152/95, który stwierdził, że przez "gospodarkę zasobami mieszkaniowymi" należy rozumieć działania mające na celu utrzymanie substancji lokalowej, tj. pomieszczeń mieszkalnych i użytkowych. Strona skarżąca wyjaśniła, że właściciele lokali użytkowych podobnie jak właściciele lokali mieszkalnych są również współwłaścicielami nieruchomości wspólnej, na którą składają się drogi, korytarze, klatki schodowe, rurociągi, przewody sieci wodociągowo- kanalizacyjnej, gazowej i ciepłowniczej, sieci elektroenergetyczne, telefoniczne i in. Wszystkie te urządzenia potrzebne są do utrzymania nieruchomości wspólnej i do korzystania z tej nieruchomości. Zaliczki wpłacane przez właścicieli lokali użytkowych przeznaczane są na utrzymanie właśnie tych części wspólnych, przy czym jak zauważyła Wspólnota, nie da się wyodrębnić urządzeń przypadających wyłącznie na lokale użytkowe i lokale mieszkalne, a których istnienie jest niezbędne dla prawidłowego korzystania z lokali, ułatwia i umożliwia im dostęp do budynku oraz zapewnia sprawne jego funkcjonowanie i administrowanie. Odnosząc się z kolei do pojęcia gospodarki zasobami mieszkaniowymi Wspólnota wyjaśniła, że składają się na nią wpłaty z opłat (czynszów) pobieranych od właścicieli lokali mieszkalnych i lokali użytkowych, które kalkulowane są w takiej wysokości, aby pokrywały zarówno utrzymanie lokali mieszkaniowych jak i pozostałych pomieszczeń przynależnych do nich oraz koszty ich zarządzania i administracji. Na pokrycie kosztów zarządu właściciele lokali uiszczają zaliczki w formie bieżących opłat, płatne z góry do dnia 10 każdego miesiąca, o czym stanowi przepis art. 15 ustawy z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali. Zakres wydatków, które - jako najczęściej występujące - mogą składać się na koszty zarządu nieruchomością wspólną określony został w przepisie art. 14 powołanej ustawy. Zgodnie z jego brzmieniem, na koszty zarządu nieruchomością wspólną składają się w szczególności: - wydatki na remonty i bieżącą konserwację, - opłaty za dostawę energii elektrycznej i cieplnej, gazu i wody, w części dotyczącej nieruchomości wspólnej, oraz opłaty za antenę zbiorczą i windę, - ubezpieczenia, podatki i inne opłaty publicznoprawne, chyba że są pokrywane bezpośrednio przez właścicieli poszczególnych lokali, - wydatki na utrzymanie porządku i czystości, - wynagrodzenie członków zarządu lub zarządcy. Według strony skarżącej, czynności polegające na realizowaniu wyżej wymienionych opłat, tj. czynności pobierania od członków wspólnoty kwot na pokrycie kosztów zarządu nieruchomością wspólną, oraz wykonywanie przez zarząd innych obowiązków, nie są działalnością gospodarczą w rozumieniu przepisu art. 2 ust. 1 ustawy z 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej (Dz. U. Nr 173, poz. 1807), wobec powyższego nie podlegają opodatkowaniu. Opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych będą podlegały natomiast dochody z działalności gospodarczej innej niż gospodarka zasobami mieszkaniowymi, np. dochody z najmu lokali użytkowych, powierzchni reklamowych, powierzchni reklamowych na budynkach, miejsc na dachach pod anteny satelitarne, anteny telefonii komórkowej - bez względu na cel, na jaki zostaną przeznaczone. Zdaniem Wspólnoty powyższa argumentacja przemawia za tym, by jej dochody stanowiące zaliczki pobrane i wpłacone przez właścicieli lokali użytkowych korzystały ze zwolnienia ustawowego, przewidzianego przepisem art. 17 ust. 1 pkt 44 W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: Skarga okazała się niezasadna, gdyż zaprezentowana przez organ podatkowy wykładnia i rozumienie przepisu art. 17 ust. 1 pkt 44 była prawidłowa. Zgodnie z tym przepisem wolne od podatku są "dochody spółdzielni mieszkaniowych, wspólnot mieszkaniowych, towarzystw budownictwa społecznego oraz samorządowych jednostek organizacyjnych prowadzących działalność w zakresie gospodarki mieszkaniowej uzyskane z gospodarki zasobami mieszkaniowymi - w części przeznaczonej na cele związane z utrzymaniem tych zasobów, z wyłączeniem dochodów uzyskanych z innej działalności gospodarczej niż gospodarka zasobami mieszkaniowymi". Przepis ten wprowadzony został do ustawy przepisem art. 1 pkt 18 lit. a) tiret czwarte ustawy z dnia 16 listopada 2006 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. Nr 217, poz. 1589), z dniem 1 stycznia 2007 r. W myśl omawianego przepisu art. 17 ust. 1 pkt 44 zwolnione od podatku dochodowego są więc wyłącznie te dochody wspólnot mieszkaniowych, które zostały uzyskane z gospodarki zasobami mieszkaniowymi i które zostały przeznaczone na utrzymanie tych zasobów. Wobec takiego brzmienia tego przepisu, zasadnie organ interpretacyjny wskazał, że opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają dochody uzyskane z: - gospodarki zasobami mieszkaniowymi, które nie zostały przeznaczone na cele związane z utrzymaniem zasobów mieszkaniowych oraz - innej działalności niż gospodarka zasobami mieszkaniowymi, nawet wówczas, gdy zostaną przeznaczone na utrzymanie tych zasobów mieszkaniowych. W stanie prawnym obowiązującym do 31 grudnia 2006 r. zakres przedmiotowego zwolnienia był szerszy, bowiem obejmował dochody, które osiągała wspólnota mieszkaniowa (bez względu na źródło ich pochodzenia), z wyjątkiem określonym w art 17 ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, pod warunkiem przeznaczenia ich na utrzymanie zasobów mieszkaniowych oraz wydatkowania na rzecz członków wspólnoty - zatem powoływanie się przez stronę skarżącą na poglądy wyrażane w poprzednim stanie prawnym, w tym na wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 października 1995 r. (sygn. akt SA/Wr 152/95), nie może mieć bezpośredniego wpływu na interpretację nowego przepisu, obowiązującego od 1 stycznia 2007 r. (por. wyrok WSA w Gliwicach z dnia 21 listopada 2007 r., sygn. akt I SA/GL 523/07). Wobec tego, iż ustawa o podatku dochodowym nie zawiera definicji użytych w art. 17 ust. 1 pkt 44 pojęć: "zasoby mieszkaniowe" oraz "gospodarka zasobami mieszkaniowymi", dlatego zasadne jest poszukiwanie znaczenia takich pojęć w języku potocznym, przy uwzględnieniu zasad doświadczenia życiowego. Prawidłowo zatem organ interpretacyjny wskazał, że pojęcie "gospodarka" - w kontekście omawianego przepisu - oznacza dysponowanie i zarządzanie czymś, natomiast pojęcie "zasób" rozumieć należy jako pewną, nagromadzoną ilość czegoś (vide: Słownik Języka Polskiego, Wydawnictwo PWN 1996, pod red. M. Szymczaka). Według tego słownika pojęcie "mieszkaniowy" oznacza "odnoszący się do mieszkania", a pojęcie "mieszkanie" jest równoznaczne w swojej treści z "pomieszczeniem, w którym stale się mieszka, złożone zwykle z pokoi, kuchni, łazienki, ubikacji i przedpokoju". Wykładnia językowa pojęcia "gospodarka zasobami mieszkaniowymi" wskazuje więc, że gospodarka taka obejmuje dysponowanie i zarządzanie zgromadzonymi pomieszczeniami (lokalami) mieszkalnymi, mająca zapewnić prawidłowe funkcjonowanie takich lokali mieszkalnych (por. wyrok WSA w Poznaniu z 28 grudnia 2007 r., sygn. akt I SA/Po 1331/07 oraz wyrok WSA w Warszawie z 21 października 2008 r., sygn. akt 1079/08). Zasadnie również organ wskazał, że w związku z faktem, iż skarżąca Wspólnota Mieszkaniowa jest podmiotem działającym w oparciu o przepisy ustawy z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali (Dz. U. z 2000 r. Nr 80, poz. 903, ze zm.) celowe jest wskazanie na przepisy tej ustawy regulujące zasady takiej działalności. Zgodnie z art. 1 tej ustawy, określa ona sposób ustanawiania odrębnej własności samodzielnych lokali mieszkalnych, lokali o innym przeznaczeniu, prawa i obowiązki właścicieli tych lokali oraz zarząd nieruchomością wspólną. Z treści art. 6 tejże ustawy wynika natomiast, iż ogół właścicieli, których lokale wchodzą w skład określonej nieruchomości tworzy wspólnotę mieszkaniową. W myśl art. 3 ust. 1, w razie wyodrębnienia własności lokali właścicielowi lokalu przysługuje udział w nieruchomości wspólnej jako prawo związane z własnością lokali, przy czym nieruchomość wspólną stanowi grunt oraz części budynku i urządzenia, które nie służą wyłącznie do użytku właścicieli lokali (art. 3 ust. 2). Zatem poza lokalami mieszkalnymi i użytkowymi, stanowiącymi odrębną własność, w skład nieruchomości wchodzą również części nieruchomości użytkowane wspólnie, tj. grunty i inne części budynku oraz urządzenia, które służą ogółowi właścicieli lokali. Zasadniczym źródłem przychodów wspólnoty mieszkaniowej - zgodnie z art. 15 cytowanej ustawy - są zaliczki wnoszone przez członków w formie bieżących opłat na pokrycie kosztów zarządu. Określając prawa i obowiązki właścicieli lokali ustawa o własności lokali w art. 12 ust. 1 stanowi, że właściciel lokalu ma prawo do współkorzystania z nieruchomości wspólnej zgodnie z jej przeznaczeniem. Zgodnie z ust. 2 tego artykułu: "Pożytki i inne przychody z nieruchomości wspólnej służą pokrywaniu wydatków związanych z jej utrzymaniem, a w części przekraczającej te potrzeby przypadają właścicielom lokali w stosunku do ich udziałów. W takim samym stosunku właściciele lokali ponoszą wydatki i ciężary związane z utrzymaniem nieruchomości wspólnej w części nie znajdującej pokrycia w pożytkach i innych przychodach". Ponadto, w myśl art. 12 ust. 3, "uchwała właścicieli może ustalić zwiększenie obciążenia z tego tytułu właścicieli lokali użytkowych, jeżeli uzasadnia to sposób korzystania z tych lokali". Właściciele lokali (mieszkalnych i użytkowych) "uczestniczą w kosztach zarządu związanych z utrzymaniem nieruchomości wspólnej" - art. 13 ust. 1. Przykładowe "koszty zarządu nieruchomością wspólną" wymienia art. 14 ustawy, a na ich pokrycie "właściciele lokali uiszczają zaliczki w formie bieżących opłat" (art. 15 ust. 1). Niewątpliwie zatem także właściciele lokali użytkowych ponoszą wydatki i ciężary związane z utrzymaniem nieruchomości wspólnej, jednak wymienione przepisy nie uzasadniają wniosku prezentowanego przez stronę skarżącą, iż wpłacane przez nich z tego tytułu zaliczki stanowią przychody Wspólnoty uzyskane "z gospodarki zasobami mieszkaniowymi". Za przyjęciem stanowiska strony skarżącej nie przemawiają ani prawne, ani logiczne, argumenty. Wprawdzie przez "zasoby mieszkaniowe", którymi "gospodaruje" Wspólnota Mieszkaniowa, rozumieć należy nie tylko lokale mieszkalne, ale również pozostałe pomieszczenia i urządzenia (wymienione w zaskarżonej interpretacji) wchodzące w skład budynku mieszkalnego lub znajdujące się poza nim, których istnienie jest niezbędne dla prawidłowego korzystania z mieszkań przez mieszkańców, jak również ułatwiające im dostęp do budynku mieszkalnego oraz zapewniające jego sprawne funkcjonowanie oraz administrowanie - jednak językowa i logiczna wykładnia nie pozwala na zaliczenie do tych zasobów również lokali użytkowych. Związane z lokalami mieszkalnymi i wyżej określonymi budowlami (pomieszczeniami), obiektami i urządzeniami opłaty (zaliczki) płacone przez właścicieli tych lokali oraz sfinansowane z nich koszty, stanowią więc przychody i koszty gospodarki zasobami mieszkaniowymi. Stanowią one jednocześnie przychody i koszty podatkowe w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych (odpowiednio art. 12 i art. 15 ust 1, z uwzględnieniem art. 16 ust. 1 ustawy). Uzyskany z tego tytułu dochód - zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 44 - będzie wolny od podatku jeśli zostanie przeznaczony na cele związane z utrzymaniem zasobów mieszkaniowych. Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegać będzie natomiast dochód osiągnięty z innej działalności niż gospodarka zasobami mieszkalnymi (np. z opłat wnoszonych przez właścicieli lokali użytkowych), bez względu na cel, na jaki zostanie przekazany. Nie znajdując zatem podstaw do stwierdzenia, że zaskarżona interpretacja wydana została z naruszeniem prawa, skargę - jako nieuzasadnioną - należało oddalić, stosownie do przepisu art. 151 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. SZKOLENIE: „SPRAWOZDAWCZOŚĆ I ROZLICZENIA FINANSOWE I PODATKOWE WSPÓLNOTY MIESZKANIOWEJ” Czy wiesz… Kiedy i jak wystawiać zwykłe rachunki a kiedy wystawiać faktury VAT? Czy zawsze podatnik VAT czynny musi wystawiać faktury VAT? Jak dokonywać rozliczeń z tytułu VAT z organem podatkowym? Co to są faktury puste? Jak dokonać rozliczeń w trakcie roku? Czy można dokonywać rozliczeń na inny moment niż koniec roku? Czy w sprawie rozliczenia nadwyżki finansowej mają zastosowanie przepisy ustawy o własności lokali, tj. czy rozliczenie nadwyżki powinno być przyjmowane w formie uchwały właścicieli lokali? Jak prowadzić księgowość ręcznie i metodą elektroniczną? Jakie są obowiązki administratora danych a jakie firmy przetwarzającej dane na zlecenie wspólnoty mieszkaniowej. Kiedy i jak likwidować dane? Czy do gzm można zaliczyć dochód z zaliczek na pokrycie kosztów zarządu nieruchomością wspólną wpłacanych przez właścicieli lokali użytkowych? Czy do gzm można tez zaliczyć dochód z tytułu lokat? Korzyści ze szkolenia: Szczególna uwaga słuchaczy zostanie skierowana na: najnowszych orzecznictwach sądów administracyjnych wyjaśnieniu MF w kwestii obrotu podatkowego z tytułu pośrednictwa w dostawie mediów do lokali właścicieli. Jak dokumentować taki obrót, gdy wspólnota mieszkaniowa korzysta ze zwolnienia podmiotowego i przedmiotowego? odrębności finansowej, prawnej i podatkowej wspólnoty mieszkaniowej i poszczególnych właścicieli lokali, w zakresie działalności statutowej, tj. zarządzania nieruchomością wspólną. prawidłowość prowadzenia ewidencji księgowej (ewidencji syntetycznej i ewidencji analitycznej) oraz bilansowania kont, zestawienia obrotów i sald. dylematach sprzedaży i odsprzedaży towarów i usług przez wspólnotę, nie tylko związanych z pośrednictwem w dostawie mediów do lokali właścicieli. zasadach opodatkowania w podatku dochodowym od osób prawnych Kwesta granic zdolności prawnej wspólnoty mieszkaniowej ma kapitalne znaczenie dla podejmowanych czynności faktycznych i prawnych przez wspólnotę mieszkaniową. Trzeba bowiem pamiętać, że czynność prawna przekraczająca granice zdolności prawnej wspólnoty jest prawnie bezskuteczna. Jako przykład podane zostanie orzecznictwo dotyczące zmniejszania i powiększania nieruchomości wspólnej, w tym poprzez zbywanie lub nabywanie działek przyległych lub sprzedaż lokalu wyodrębnionego z nieruchomości wspólnej. Przy prowadzeniu księgowości na zlecenie wspólnoty mieszkaniowej zarządcy nieruchomości powinni pamiętać, że wspólnotę mieszkaniową jako osobę prawną obowiązują stosowne przepisy ustawy o rachunkowości, w tym poprzez przestrzeganie zasad nadrzędnych rachunkowości. Tym , którzy o tym nie pamiętają zostanie przedstawione w tej mierze orzecznictwo NSA. Uczestnicy szkolenia: Wykład jest adresowany do wszystkich zainteresowanych problematyką rachunkowości i sprawozdawczości, podatków, oraz rozliczeń finansowych, w tym z tytułu mediów dostarczanych do lokali, w szczególności do: zarządców nieruchomości, pracowników firm zarządzających, właścicieli lokali, zarządów wspólnot mieszkaniowych. PROGRAM SZKOLENIA: prawny i granica zdolności prawnej wspólnoty mieszkaniowej Wspólnota mieszkaniowa jako osoba ustawowa według uchwały SN z r. sygn. III CZP 65/07. Działalność statutowa i zarobkowa wspólnoty mieszkaniowej Majątek wspólnoty, w tym majątek finansowy Granica zdolności prawnej wspólnoty mieszkaniowej finansowa i podatkowo-prawna i odpowiedzialność wspólnoty mieszkaniowej Odrębność działalności wspólnoty mieszkaniowej od właścicieli lokali Odrębność prawna, podatkowa i finansowa firmy zarządzającej Odpowiedzialność cywilna, podatkowa i finansowa wspólnoty mieszkaniowej prowadzenia rachunkowości wspólnoty mieszkaniowej w świetle przepisów i orzeczeń Podstawa prawna rachunkowości wspólnoty mieszkaniowej. Podstawa prawna prowadzenia ewidencji rachunkowej i podatkowej przez zarządcę nieruchomości (firmę zarządzającą). Uchwała w sprawie przyjęcia zasad rachunkowości wspólnoty mieszkaniowej. Nadrzędne zasady rachunkowości w praktyce wspólnot mieszkaniowych Techniki księgowe, w tym warunki prowadzenia ewidencji księgowej przy pomocy programów finansowo-księgowych FK. Zasady rzetelnego prowadzenia ewidencji rachunkowej oraz rzetelności dowodów źródłowych. Zamykanie i otwieranie ksiąg. Zasady gromadzenia i przechowania ewidencji i dokumentacji księgowej. Odpowiedzialność za przechowanie ewidencji i dokumentów, terminy. Przetwarzanie danych osobowych. Kto jest administratorem danych osobowych we wspólnocie mieszkaniowej? Za co odpowiada przechowawca dokumentów? finansowe. Przygotowanie do sporządzenia sprawozdania finansowego Moment bilansowy i obowiązki wspólnoty mieszkaniowej w zakresie prawidłowości wyceny aktywów i pasywów oraz ustalenia wyniku finansowego Rozliczenia międzyokresowe kosztów i przychodów. Możliwość ujęcia zdarzeń gospodarczych po momencie bilansowym. Jak sporządzić rachunek wyników i bilans? Jak przygotować rozliczenia śródroczne? Jak rozliczać media? Organ odpowiedzialny za sporządzenie sprawozdania finansowego podatkowy VAT z tytułu sprzedaży i odsprzedaży, w tym mediów. Ewidencja i rozliczenia podatkowe. Sprzedaż i odsprzedaż w działalności wspólnoty mieszkaniowej. Aspekty cywilne i podatkowe. Obrót podatkowy. Dokumentowanie sprzedaży/odsprzedaży rachunkami zwykłymi i fakturami VAT. Ewidencja sprzedaży i ewidencja zakupów. Rozliczenia z organem podatkowym według VAT –R, kwartalne, miesięczne. Metoda kasowa. Korekty roczne. Rygory art. 88 ust. 3a ustawy o podatku od towarów i usług. Rozliczenia z tytułu odsprzedaży mediów z właścicielami lokali mieszkalnych i niemieszkalnych według rozporządzenia Ministra Finansów i orzecznictwa sądów administracyjnych. Kasy rejestrujące w świetle wyjaśnienia Ministra Finansów podatkowa podatku dochodowego od osób prawnych oraz rozliczenia według ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Sporządzanie zeznania podatkowego CIT -8 i CIT – 8/0, krok po kroku Ewidencja podatkowa a ewidencja bilansowa. Przychód podatkowy, koszt uzyskania przychodów. Negatywne katalogi przychodów i kosztów. Dochód podatkowy, strata. Źródła przychodów związane z tzw. gospodarką zasobami mieszkaniowymi. Dochód zwolniony od podatku dochodowego według art. 17 ust. 1 pkt 44 ustawy podatkowej według prawa, orzecznictwa sądów administracyjnych oraz interpretacji podatkowych. Rozliczenia śródroczne w ewidencji bilansowej i podatkowej a podatek dochodowy. Zeznanie CIT-8 i CIT-8/0, krok po kroku. Korekta zeznania podatkowego. finansowe wspólnoty mieszkaniowej, w tym z właścicielami lokali Zasady rozliczenia nadwyżki finansowej i straty na kosztach zarządu nieruchomością wspólną w świetle interpretacji podatkowych Zasady rozliczeń finansowych z właścicielami lokali, z tytułu pośrednictwa w dostawie mediów do lokali. Tryb rozliczania według ustawy o własności lokali. Kiedy właściciel lokalu może wystąpić z roszczeniem do wspólnoty mieszkaniowej? Przedawnienie roszczeń finansowych Koszt: 285 zł/osoba (dla Członków PFSZN rabat 20%) Termin: 20 lutego 2013 roku Godziny: 10:00 – 16:00 (osiem godzin w ramach doskonalenia zawodowego) Miejsce: Warszawa, ul. Towarowa 22 Cena zawiera: – materiały szkoleniowe – 2 przerwy kawowe Osoba prowadząca: Eugenia Śleszyńska specjalista do spraw podatkowych wspólnot mieszkaniowych, autorka licznych artykułów dotyczących zobowiązań podatkowych m. in. w Krajowym Rynku Nieruchomości, Krakowskim Rynku Nieruchomości oraz wiele innych. Specjalizuje w problematyce gospodarowania mieniem i zarządzania nieruchomościami, a w szczególności w stosowaniu prawa i teorii w praktyce. Posiada wieloletnie doświadczenie w zarządzaniu nieruchomościami oraz w organizacji gospodarowania mieniem. Autor wielu publikacji w tym zakresie, w tym wydanej w roku 2011 książki przez wyd. Wolters Kluwer „Rachunkowość i podatki wspólnoty mieszkaniowej” Proszę o informację dotyczącą opodatkowania lokali użytkowych podatkiem dochodowym. Zarządzamy Wspólnotami Mieszkaniowymi w skład których wchodzą właściciele lokali mieszkalnych i niemieszkalnych (użytkowych). Właściciele lokali wnoszą co miesiąc zaliczki na poczet utrzymania nieruchomości wspólnej na media ( zimna woda, ścieki, wywóz nieczystości). Wspólnoty dodatkowo uzyskują przychody z tyt. pożytków (reklam, lokat bankowych i odsetek za zwłokę z tyt. nieterminowych płatności. Wpłaty uiszczane przez właścicieli wspólnoty (dotyczą lokali mieszkalnych jak i użytkowych), stanowią dla wspólnot przychód w dacie ich otrzymania. Natomiast ponoszone przez wspólnoty wszelkie koszty mające związek z uzyskanym przychodem są kosztami uzyskania przychodu w myśl art. 15 Ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. W konsekwencji nadwyżka tych przychodów nad kosztami ich uzyskania, osiągnięta w roku podatkowym, stosownie do Ustawy o PDOP, stanowi przychód wspólnoty. Przy czym, na podstawie Ustawy o PDOP, dochód uzyskany z gospodarki zasobami mieszkaniowymi, w części przeznaczonej na cele związane z utrzymaniem tych zasobów, wolny jest od podatku. Zatem opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych podlega dochód z lokali użytkowych, stanowiący różnicę pomiędzy przychodami z tego tytułu ( obejmującymi zarówno zaliczki na pokrycie kosztów zarządu, zaliczki na fundusz remontowy, jak również zaliczki na media), a kosztami przypadającymi na te lokale, jak również dochód uzyskany z gospodarki zasobami mieszkaniowymi, w części nie przeznaczonej na utrzymanie tych zasobów oraz dochód z tyt. pożytków i odsetek od lokat bankowych i od tego są odprowadzane podatki dochodowe w wysokości 15%, ponieważ wszystkie wspólnoty są małymi podatnikami. W związku z powyższym proszę o informację i wyjaśnienie czy postępuję prawidłowo odprowadzając podatek dochodowy od osób prawnych przede wszystkim od dochodu z lokali użytkowych oraz czy podatkiem powinien być obciążony właściciel lokalu użytkowego czy wszyscy właściciele w tej wspólnocie. Wspólnota mieszkaniowa jest podatnikiem podatku dochodowego, a dochód przez nią uzyskiwany jest, co do zasady, objęty zakresem ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. To zaś oznacza, że może ona osiągnąć dochód podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych. Dochód ten, przy spełnieniu określonych warunków, podlega zwolnieniu od tego opodatkowania. O tym, czy dochód z tego źródła przychodów objęty jest zwolnieniem z podatku dochodowego, decyduje spełnienie warunków określonych w art. 17 ust. 1 pkt 44 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Zgodnie z nim, wolne od podatku dochodowego są dochody spółdzielni mieszkaniowych, wspólnot mieszkaniowych, towarzystw budownictwa społecznego oraz samorządowych jednostek organizacyjnych, prowadzących działalność w zakresie gospodarki mieszkaniowej, uzyskane z gospodarki zasobami mieszkaniowymi – w części przeznaczonej na cele związane z utrzymaniem tych zasobów, z wyłączeniem dochodów uzyskanych z działalności gospodarczej innej niż gospodarka zasobami mieszkaniowymi. W orzecznictwie i doktrynie trwa spór, co należy rozumieć przez gospodarkę mieszkaniową i czy mieszczą się w niej lokale użytkowe we wspólnocie mieszkaniowej. WSA we Wrocławiu, w wyroku sygn. akt I SA/Wr 190/12, uznał, że zaliczki wpłacane przez właścicieli lokali należy kwalifikować jako pochodzące z gospodarki zasobami mieszkaniowymi i podlegające zwolnieniu z podatku dochodowego, niezależnie od tego, czy wspólnota mieszkaniowa obejmuje tylko lokale mieszkalne, czy także lokale użytkowe. Warunkiem jest jednak to, że budynek jest kwalifikowany jako mieszkalny, a dochody pochodzące z zaliczek przeznaczone zostaną na cele związane z utrzymaniem tych zasobów. Za istotny, z rozważanego punktu widzenia, należy więc uznać nie charakter (mieszkalny czy użytkowy) lokali wchodzących w skład nieruchomości, a charakter całej nieruchomości budynkowej. Dla oceny charakteru nieruchomości duże znaczenia ma zaś rozporządzenie Rady Ministrów w sprawie Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych, w którym zdefiniowano pojęcie budynek mieszkalny – jako obiekt budowlany, w którym co najmniej połowa całkowitej powierzchni użytkowej jest wykorzystywana do celów mieszkalnych. W przypadkach, gdy mniej niż połowa całkowitej powierzchni użytkowej wykorzystywana jest na cele mieszkalne, budynek taki klasyfikowany jest jako niemieszkalny. Z kolej WSA w Warszawie w wyroku z dnia 24 kwietnia 2014 r., sygn. akt III SA/Wa 1907/13, uznał, że wspólnota mieszkaniowa musi płacić podatek od zaliczek wpłacanych przez właścicieli lokali użytkowych. Wspólnota mieszkaniowa wniosła o interpretację prawa podatkowego, uważając, że zaliczki od właścicieli lokali użytkowych nie powinny być opodatkowane. Izba Skarbowa zakwestionowała jej stanowisko. Przyznała, że pojęcie zasoby mieszkaniowe, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 44 ustawy, odnosi się nie tylko do lokali mieszkalnych, lecz także do pozostałych pomieszczeń i urządzeń budynku mieszkalnego, ułatwiających mieszkańcom dostęp do niego i niezbędnych dla prawidłowego korzystania z mieszkań. Pojęcie to nie odnosi się natomiast do lokali użytkowych, bo ich przeznaczenie jest z zasady niemieszkalne. Część wspólnot mieszkaniowych uważa, że jeśli lokują w banku wpłaty lokatorskie i inne dochody uzyskane z gospodarki zasobami mieszkaniowymi, to odsetki naliczone od tych środków pieniężnych, jako pochodzące ze źródła zwolnionego z podatku, podlegają również zwolnieniu. Uzasadniają to tym, że otrzymane odsetki świadczą o efektywności gospodarowania tymi środkami, a poza tym są przeznaczone na gospodarkę zasobami mieszkaniowymi i można było spotkać się z interpretacjam... Dalsza część jest dostępna dla użytkowników z wykupionym planem Otrzymane przez wspólnotę mieszkaniową odszkodowanie od dewelopera z tytułu usterek i wad budowlanych pochodzi z gospodarki zasobami mieszkaniowymi. Jeżeli odszkodowanie to zostanie przeznaczone na cele związane z utrzymaniem zasobów mieszkaniowych wspólnoty mieszkaniowej, to dochód z tytułu tego odszkodowania podlega zwolnieniu z opodatkowania na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 44 ustawy o CIT. Tak zinterpretował przepisy Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji indywidualnej z 5 listopada 2021 r. Z wnioskiem o interpretację wystąpiła pewna Wspólnota mieszkaniowa, która po 7 latach procesu sądowego ma (w ramach ugody) uzyskać od dewelopera odszkodowanie za usterki i wady budowlane. Odszkodowanie ma zostać przekazane Wspólnocie częściowo w formie pieniężnej a częściowo w formie przeniesienia na Wspólnotę własności lokalu usługowego, który zostanie przeznaczony na potrzeby funkcjonowania Wspólnoty jako lokal biurowy, siedziba administracji oraz zarządu Wspólnoty. Odszkodowanie, które otrzymać ma Wspólnota, dotyczy jedynie części wspólnych nieruchomości oraz lokali garażowych - w bloku, a nie poszczególnych lokali mieszkalnych. Wspólnota zapytała Dyrektora KIS, czy otrzymane odszkodowanie (w formie pieniężnej i w postaci własności lokalu) od dewelopera za usterki i wady budowlane korzysta ze zwolnienia podatkowego w podatku dochodowym od osób prawnych wynikającym z art. 17 ust. 1 pkt 44 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Czym jest wspólnota mieszkaniowa? Na podstawie art. 6 ustawy z 24 czerwca 1994 r. o własności lokali (tekst jednolity: Dz. U. z 2021 r. poz. 1048), ogół właścicieli, których lokale wchodzą w skład określonej nieruchomości, tworzy wspólnotę mieszkaniową. Zasady powstawania i funkcjonowania wspólnot mieszkaniowych reguluje ww. ustawa o własności lokali. Wspólnota mieszkaniowa może nabywać prawa i zaciągać zobowiązania, pozywać i być pozwana. Nie posiada jednak osobowości prawnej. Wspólnotę mieszkaniową tworzą zarówno właściciele odrębnych lokali mieszkalnych, jak i właściciele odrębnych lokali użytkowych. Każdy członek wspólnoty mieszkaniowej jest właścicielem lokalu oraz udziału w nieruchomości wspólnej. Udział w nieruchomości wspólnej jest prawem związanym z własnością lokalu. W myśl art. 3 ust. 2 ww. ustawy, nieruchomość wspólną stanowi grunt oraz części budynku i urządzenia, które nie służą wyłącznie do użytku właścicieli lokali. Wspólnota mieszkaniowa jest podatnikiem CIT Wspólnoty mieszkaniowe jako jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, zgodnie z art. 1 ust. 2 ustawy z 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (dalej: „ustawa o CIT”), są podatnikami podatku dochodowego od osób prawnych. Przedmiotem opodatkowania podatkiem dochodowym jest dochód stanowiący sumę dochodu osiągniętego z zysków kapitałowych oraz dochodu osiągniętego z innych źródeł przychodów. Dochodem ze źródła przychodów, jest nadwyżka sumy przychodów uzyskanych z tego źródła przychodów nad kosztami ich uzyskania, osiągnięta w roku podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przychodów przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą ze źródła przychodów (zob. art. 7 ust. 1 i ust. 2 ustawy o CIT). Zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT, przychodami, z zastrzeżeniem ust. 3 i 4 oraz art. 14, są w szczególności otrzymane pieniądze, wartości pieniężne, w tym również różnice kursowe. Przychodem jest również wartość otrzymanych rzeczy lub praw (zob. art. 12 ust. pkt. 2 ustawy o CIT). Jak wskazują organy podatkowe, przychodem jest zatem ta wartość, która wchodząc do majątku podatnika może powiększyć jego aktywa. Otrzymanymi pieniędzmi lub wartościami pieniężnymi, a każde wartość świadczenia w naturze w postaci lokalu usługowego. Są to zatem takie wartości, które powiększają aktywa majątkowe podatnika, a więc którymi może on rozporządzać jak własnymi. Dlatego wszystkie środki pieniężne jakie wpływają na konto wspólnoty mieszkaniowej, a także np. wartość otrzymanego lokalu usługowego, stanowią w rozumieniu ustawy o CIT przychód. A z drugiej strony wszelkie koszty ponoszone przez wspólnotę mieszkaniową, mające związek z uzyskanym przychodem są kosztami uzyskania przychodów w myśl art. 15 ust. 1 ustawy o CIT, który stanowi, że kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów ze źródła przychodów lub w celu zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1. Zwolnienie z CIT dla wspólnot mieszkaniowych Ustawa o CIT przewiduje jednak ważne zwolnienie z podatku dochodowego przeznaczone dla wspólnot mieszkaniowych. Zgodnie bowiem z art. 17 ust. 1 pkt 44 ustawy o CIT, wolne od podatku są dochody wspólnot mieszkaniowych, prowadzących działalność w zakresie gospodarki mieszkaniowej uzyskane z gospodarki zasobami mieszkaniowymi - w części przeznaczonej na cele związane z utrzymaniem tych zasobów, z wyłączeniem dochodów uzyskanych z innej działalności gospodarczej niż gospodarka zasobami mieszkaniowymi. Jak widać dochód wspólnoty mieszkaniowej będzie zwolniony z CIT jeżeli łącznie zostaną spełnione dwa warunki: 1) dochód będzie uzyskany z gospodarki zasobami mieszkaniowymi, 2) dochód zostanie przeznaczony na utrzymanie zasobów mieszkaniowych. Pewnym problemem interpretacyjnym jest fakt, że ustawa o CIT nie zawiera definicji „gospodarki zasobami mieszkaniowymi” oraz „zasobów mieszkaniowych”. Czym jest „gospodarka zasobami mieszkaniowymi” i "zasoby mieszkaniowe"? Zdaniem Dyrektora KIS odnosząc się do znaczenia tych pojęć funkcjonującego w języku powszechnym, należy przyjąć, że „gospodarka” - w kontekście omawianego przypadku - oznacza dysponowanie i zarządzanie czymś, „zasób” to pewna nagromadzona ilość czegoś, natomiast „mieszkanie” to pomieszczenie, w którym się mieszka (Słownik Języka Polskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN 1996, pod red. M. Szymczaka). Przymiotnik „mieszkaniowy”, „mieszkaniowe” określa zatem rzeczy związane z mieszkaniem, odnoszące się do mieszkania. Zatem, termin "zasoby mieszkaniowe" dotyczy obiektów mieszkalnych, przeznaczonych do zaspokajania potrzeb mieszkaniowych. W konsekwencji (zdaniem Dyrektora KIS), gospodarka zasobami mieszkaniowymi obejmuje zarządzanie i dysponowanie zgromadzonym zbiorem rzeczy, służących celom mieszkaniowym lub związanych z zamieszkiwaniem. Jej istota sprowadza się do działań służących prawidłowej eksploatacji tych zasobów i utrzymaniu substancji mieszkaniowej w stanie niepogorszonym. Ponadto, w opinii Dyrektora KIS, uwzględniając charakter opłat wnoszonych przez właścicieli lokali oraz pokrywanych z nich kosztów, uzasadnione jest rozumienie pojęcia zasoby mieszkaniowe, użytego w art. 17 ust. 1 pkt 44 ustawy o CIT, nie tylko jako obejmującego lokale mieszkalne, ale również innego rodzaju pomieszczenia i urządzenia wchodzące w skład budynku mieszkalnego lub znajdujące się poza nim, których istnienie jest niezbędne dla prawidłowego korzystania z mieszkań, jak również ułatwiające dostęp do budynku mieszkalnego oraz zapewniające jego sprawne funkcjonowanie oraz administrowanie. Dlatego też przez „zasoby mieszkaniowe” należy rozumieć: 1) budynki mieszkalne wraz z wyposażeniem technicznym oraz przynależnymi do nich pomieszczeniami, w szczególności: dźwigi osobowe i towarowe, aparaty do wymiany ciepła, kotłownie i hydrofornie wbudowane, klatki schodowe, strychy, piwnice, komórki, garaże; 2) pomieszczenia znajdujące się w budynku mieszkalnym lub poza nim, związane z administrowaniem i zapewnieniem bezawaryjnego funkcjonowania osiedlowych budynków mieszkalnych, tj.: budynki (pomieszczenia) administracji osiedlowej, kotłownie i hydrofornie wolnostojące, osiedlowe warsztaty (zakłady) konserwacyjno-remontowe; 3) urządzenia i uzbrojenie terenów, na których znajdują się ww. budynki: zbiorniki - doły gnilne, szamba, rurociągi i przewody sieci wodociągowo-kanalizacyjnej, gazowej i ciepłowniczej, sieci elektroenergetyczne i telekomunikacyjne, budowle inżynieryjne (studnie itp.), budowle komunikacyjne (np. drogi osiedlowe, ulice, chodniki), inne budowle i urządzenia związane z ukształtowaniem i zagospodarowaniem terenu, mające wpływ na prawidłowe funkcjonowanie osiedlowych budynków mieszkalnych (np. latarnie oświetleniowe, ogrodzenia, parkingi, trawniki, kontenery na śmieci); 4) grunty i prawa wieczystego użytkowania gruntów, na których posadowione są budynki mieszkalne. Jak wskazał Dyrektor KIS, związane z wyżej wymienionymi budynkami (lokalami mieszkalnymi i pomieszczeniami), obiektami i urządzeniami przychody (np. opłaty, czynsze, odsetki za zwłokę od nieterminowych ich wpłat) oraz sfinansowane z nich koszty stanowią przychody i koszty gospodarki zasobami mieszkaniowymi. Stanowią one jednocześnie przychody i koszty podatkowe w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych (art. 12 ust. 1 pkt 1 oraz art. 15 ust. 1, z uwzględnieniem art. 16 ust. 1 ustawy o CIT). Dochód powstały z tego tytułu, w myśl art. 17 ust. 1 pkt 44 ustawy o CIT, wolny jest od podatku dochodowego, o ile przeznaczony zostanie na cele związane z utrzymaniem zasobów mieszkaniowych. W świetle wskazanych przepisów Dyrektor KIS uznał, że otrzymane przez Wspólnotę odszkodowanie od dewelopera z tytułu usterek i wad budowlanych pochodzi z gospodarki zasobami mieszkaniowymi w ww. rozumieniu. Działanie Wspólnoty dążące do otrzymania odszkodowania oraz wypłacone odszkodowanie nieodzownie będzie miało związek z gospodarką mieszkaniową. Stanowi bowiem akt staranności służący utrzymaniu substancji budynku w dobrym stanie technicznym oraz usunięciu wad budowlanych. Zatem źródłem odszkodowania jest gospodarka zasobami mieszkaniowymi. A jeżeli to odszkodowanie zostanie ono wykorzystane na cele związane z utrzymaniem zasobów mieszkaniowych Wspólnoty, w tym w postaci przeznaczenia nabytego lokalu mieszkalnego na potrzeby Wspólnoty, to dochód powstały w związku z tym odszkodowaniem podlega zwolnieniu z podatku dochodowego na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 44 ustawy o CIT. oprac. Paweł Huczko Źródło: Interpretacja indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 5 listopada 2021 r. (sygn.

podatek dochodowy od lokali użytkowych we wspólnocie mieszkaniowej